Kırkyama Keşfi

On dokuzuncu yüzyıldan bu yana pek çok farklı işlev yüklenmiş bir yapıyı müze idare binasına dönüştürme projesi mimari katmanları güncel eklerle bir araya topluyor.

2008’de Dasha Zhukova ve Roman Abramovich tarafından kurulan Rusya’nın modern sanat müzesi Garage, hem ülkedeki hem de dünyadaki güncel sanat gelişmelerini takip etmeye odaklanan sergi, çeşitli etkinlikler, eğitim, araştırma ve yayınla çerçevesi çizilmiş bir programa sahip. İlk yıllarında çağdaş sanat merkezi olan kuruluş ismini Moskova’da bulunan ilk mekanı, mimar ve ressam Konstantin Melnikov tarafından tasarlanmış Bakhmetevsky otobüs garajından alıyor. 2012’de, bu yapıdan, yazar Maksim Gorki anısına 1928 yılında inşa edilmiş ve Moskova’da merkezi bir konumda bulunan Gorki Parkı’na taşınan müzenin bu süreçteki geçici mekanını mimar Shigeru Ban, 2015’te açılan binasını ise OMA tasarlamıştı.

İç boşlukta yeni müdahaleler ve tarihi katmanlar
En üst kata taşıyan merdiven, iç boşluk ve dolaşım
İkinci kattaki ana dolaşım aksı
Taşıyıcı eleman ve arkasında kapalı toplantı odası
Ana merdiven
Mutfak alanı
Kapalı toplantı odası
Açık ofis alanı ve ayırıcı duvarlar

Müzenin yönetim birimi ise kısmen park yönetimi tarafından kullanılan, üzerinde en azından ilk yapıldığında ünlü bir ismin imzası bulunmayan, ekibin deyimiyle “görünürde anonim” bir yapıya taşındı. Alanın tarihi araştırılmaya başlandığında ise bir mimari palimpsest ortaya çıkmış: Moskova tarihinde hatırı sayılır önemdeki olaylara mekan olmuş, renkli ve çok hayatlı bir yapı. 19. yüzyılın sonlarına doğru tersane olarak inşa edilmiş olan bina pek çok kez yeniden keşfedilmiş; ulusal tarım sergisinin pavyonu (1939’dan beri düzenlenen bu etkinlik Sovyet dönemindeki Ulusal Ekonomik Başarılar Sergisi ismiyle de biliniyor), sinema, İkinci Dünya Savaşı zafer galerisi, hamam, hijyen ekipmanları ve seramik dükkanı gibi işlevler kazanmış. Bu çok katmanlı yeniden inşa edilme süreçlerine Sergey Sherwood, Alexey Shchusev, El Lissitzky, Vasiliy Voinov, Rodrigo da Costa gibi pek çok bilindik sanatçı, tasarımcı ve mimar da dahil olmuş.

1990’lar itibariyle, şehir merkezindeki çoğu tarihi konut gibi, bu yapı da küçük ölçekli işletmelerce kullanılmış ve dağınık ofis kümelerinden oluşan bir tür labirente dönüşmüş. Form Bureau’nun projesi ise mekanı açmak ve tarihi özünü ortaya çıkarmak adına güncel katmanlarını sıyırmak olmuş.

1. kat planı
2. kat planı
3. kat planı
4. kat planı
Katların yerleşimini gösteren aksonometrik çizim

Bu bağlamda sinema halinin planı, müzenin yönetim biriminin ihtiyaçlarını karşılayacak biçimde uyarlanmış. Tuğla örgü açığa çıkarılmış ve tersanenin kemerleri, sinemanın duvarları, geçici tamirlerde kullanılmış klinker onarım ekleri gibi onyılların kırkyaması görünür hale getirilmiş. Cepheye 1930’lar ritmini geri kazandıran özgün gemi pencereleri ve park çıkışları açılmış. Katmanlar yeni iç mekanda da hissedilir durumda; tarihi kabuk biçim ve rötuşlarda çeşitlilik gösteren yeni işlevsel hacimleri sarmalıyor. İşlenmemiş tersane duvarı yeni mefruşatın net çizgi ve dokuları için bir arka plana dönüşüyor. Ofisin farklı departmanları dört kat boyunca dağıtılmış. Her biri kendine ait belli bir alana sahip, aynı zamanda aralarındaki görsel ilişki de sürekli kılınmış. Mekan açık dolaşım alanlarından bütüncül olarak okunabiliyor. Yönetici ofisleri ise diğer çalışma alanları bölümüne asılı bir gözlem odası gibi çalışıyor. Aynı zamanda hem yok olmaya yüz tutmuş bir yapıya hem de Moskova’nın 1992-2010 yılları arasında görev yapmış eski belediye başkanı Lujkov zamanında inşa edilmiş anıtlarla dolu kentin siluetine bakan panoramik pencere de asma kattaki çalışma alanını aydınlatmak üzere açılmış.

Etiketler:

Ne düşünüyorsunuz?

0 yorum TARTIŞMAYA KATIL

İlgili İçerikler: